Letter to a Muslim Student

Letter to a Muslim Student Sayyed Hassan Al Banna [Hassan al Banna was born in 1906 in Egypt into a family of scholars. In 1928, he formed Ikhwan al Muslimeen (the Muslim Brotherhood organization). This movement for the revival of Islam soon spread across Egypt and the region. In December 1948, the Muslim Brotherhood organization was suppressed and thousands of its members arrested. Hassan al Banna was spared arrest only to be assassinated in February 1949. Letter to a Muslim Student is the English translation of a letter that Hassan al Banna wrote to one of his students that was studying in the West. The sincere advice contained in this letter is drawn from the perennial values and ethos of Islam. It reminds the addressee and indeed all Muslims that the first and foremost goal in a Muslims life is to please God and live in accordance to His sacred law. Also, it brings home that studying ought not to be an end in itself or for seeking material gain. A Muslim ought to excel in his or her study in order to work for Islam and benefit humanity.]   My brother in Islam (who may Allah guard and protect). I praise Allah for there is no god but Him. May the peace and blessings of Allah be upon Muhammad, who was sent as a mercy to all of humanity, upon his family, companions and on all those who hold fast to the Shariah until the Day of Judgement. May the peace and blessings of Allah be upon you when you travel with a proper intention and a noble purpose, and when you return with a sound endeavor and to a dedicated cause. May the peace and blessings of Allah be upon you as you serve Islam with the finest fruits of science and the best of knowledge. Dearest brother, you will be amongst people you have not known before and characters you are not accustomed to. In you they will see the example of a Muslim. So make sure they see in you the best example and the finest image, in order for them to understand that the word 'Muslim' embodies virtue and nobility. With you is a precious trust, that is your righteous wife, appreciate this. Towards her be a trustworthy companion. Provide her with comfort and happiness. Share with her felicity, without being careless in acquiring your rights and negligent in performing your duties. Read these few words that are borne out of my love and sincerity for you, as an elder brother expressing for his brother and sister the best wishes and the happiest life. O my brother, excel in your observance of Allah (swt) in all your dealings. Understand that He (swt) keeps watch over you, sees you and encompasses all that is of concern to you - wherever you are. He knows the treachery of your eyes and all that your heart conceals. Strive not to let Allah (swt) see you, except that He is pleased with you. Do not be unmindful in your observance of the One (glorified and exalted is He), otherwise Satan will infiltrate you and you will be overcome by the whispers of your whims and desires. Believe, my dearest brother, that whenever a heart is conscious of Allah's observance, it will never be approached by Satan. However, once it departs from Allah's awareness, evil will be attracted to it and it will be inhabited by whims and desires. So, consolidate your heart with the observance of Allah and in vigil seek refuge from your surroundings and do not be among the unmindful. Perform the obligatory duties which Allah has enjoined upon you, at their appointed times. Do not neglect them by relying on performing them at a later time, because you are busy with work or resorting to other excuses for justification. This is a deception of your own self and of your own whims: And follow not desire that it beguile you from the way of Allah (Sad 38: 26). Understand also my dearest brother that no one draws nearer to Allah with anything more beloved to Him than performing the obligatory duties as stated in the hadith of al-Bukhari. So be aware not to neglect your obligatory duties or feel lazy in performing them; they are Allah's right over you. Be steadfast in prayer and perfect your fast. If you are in a state of complete inability to fast, then according to the saying of Allah (swt) you have a remission: ... For those who are capable of fasting (but still do not fast) there is a redemption: feeding a needy man for each day missed. Whoever, voluntarily, does more good than is required, will find it is better for him; and that you should fast is better for you, if you only know (al-Baqara 2: 184). But be aware not to take this verse as an excuse for falling short. Fasting with hardship in the homeland of the West will earn you a valuable reward and be an asset to your account; it is pleasing to your Lord and righteous to yourself. So do not attempt to break the fast, unless you are unable to complete it. I need not advise you, any further, towards your obligatory duties, after all they are your capital. Can you imagine one who has wasted his capital, what will his state be amongst tomorrow's profit makers? Spend whatever time you can in performing supererogatory works as duties of obedience. Perform the sunna prayers. Increase your appeal for forgiveness and the praising of your Glorified Lord. Remember, that ones supplication, during travel or in expatriation, will be answered; hence, increase your supplication in secret and in humility. Continue your remembrance of Allah (swt). The Prophet (saw) advised Ali (ra) to continuously dampen his tongue in the remembrance of Allah. Do not abandon that path which leads you to nothing but duties and obedience, they are like an investment that multiply rewards. The remembrance of Allah amongst the unmindful nations is like a shining light. So make use of this time, for it is a season to harvest the rewards of the Hereafter, only for those who wish to seize the opportunities and benefit from such seasons. Increase your recitation of the Glorious Quran with understanding and deliberation. It is a healing for the soul and a comfort to the heart. Designate from it a portion to read at the beginning of the day and a portion to read at the end of it, hence the best beginning and the best end. In the delights of life and pleasures of the world, you will see that which inclines the heart, impresses the mind, attracts the eye and bewilders those whose spirits are weak. Do not let these seduce you away from virtue and cause you to forget the Hereafter: Do not turn your eyes covetously towards the embellishments of worldly life that We have bestowed upon various kinds of people to test them. But the clean provision bestowed upon you by your Lord is better and more enduring. Enjoin Prayer on your household, and do keep observing it. We do not ask you for any worldly provision; rather, it is We Who provide you. The ultimate end is for piety (Ta Ha 20: 131-2). Be aware my dearest brother that in the sight of Allah (swt) all these pleasures weigh not even the wing of a gnat and lead neither to honor nor virtue. They are nothing but the manifestations of whims and pitfalls of seduction. So be careful not to let Satan deceive you, otherwise you will plunge into the abyss of sin and corruption. Always remember the words of Allah (swt): Men are naturally tempted by the lure of women, children, treasures of gold and silver, horses of mark, cattle and plantations. These are the enjoyments in the life of this world; but with Allah lies a goodly abode to return to (Al Imran 3:14). The Book of Allah recites these facts day and night. So do not be amongst those who favor the worldly life over the Hereafter, or amongst those deceived by the outward appearance of things without considering their essence. All pleasures brought by contemporary civilization will result in nothing other than pain. A pain that will overwhelm their enticement and remove their sweetness. So avoid the worldly aspects of these people; do not let it take over your command and deceive you, if you are to be among the successors. Dearest brother, what Allah has made Haram (unlawful) for us, those people consider it as Halal (lawful) for them. Hence, when they commit a Haram (unlawful) act, they will neither feel ashamed nor will they refrain from perpetrating it. You should neither agree with their whims nor mix with them in their sins. Otherwise, you will not be relieved from having to answer before Allah (swt) and it will not hold as an excuse on the Day of Judgment. Do not take their girls for company, and do not let there develop between you and them, any special friendship or any emotional relationship. If this kind of socializing is a sin for those other than you, then it is a sin twice as great for you and you know well the meaning of this. Although you are known to us to be one that is trustworthy and decent, I have mentioned this to you, to caution you against the downfalls of sins so that your feet may never slip. And in your chastity let there be content and in your dignity let there be adequacy. As for alcohol, do not approach it and do not use the climate as an excuse, because when Allah made it Haram (unlawful), He had full knowledge about all types of climate but did not exclude one country from another or one nation from another from this prohibition. Allah (swt) made it forbidden with neither doubt nor exception. So be aware not to let it occupy a part of your abdomen, otherwise it will remain as a black spot on its pure skin. Be determined as much as possible before the first drink. Because once your mind is concealed by it, you will follow it by the second and third drink, whereby you will have fallen into a pit, difficult to escape from and will have incriminated yourself and others. then, even if you expiated this sin with repentance, you would still not match your original purity and superb credibility. Do not taste anything in those restaurants which serve Haram (unlawful) food, like pork and dead meat. In that which is Halal (lawful) you have a substitute and enough for contentment. So do not taste the Haram (unlawful) and do not let your flesh grow on it, otherwise fire is what it deserves. Allah (swt) has prohibited that which is impure: . . . He enjoins upon them what is good and forbids them what is evil... (al-Araf 7: 157). So leave that which is bad for that which is good. As for casinos, night-clubs, and other such places of vanity, your time is far too precious to be wasted in them. I have looked into the saying, time is made of gold, and I do not approve of it. Time is far more precious than gold, for time is life. Is it not true that your life is nothing but a few hours and you never know when they will end? Dearest brother, be stringent with your time and do not spend it except in that which is significant, and acquire pleasure in that which is lawful. In the heavens there is calmness and on the earth there is beauty. In the gardens there is freshness and in you there is a sign. In the sea there is might and in the air there is nourishment. Take from all this comfort for your soul and recovery for your mind. And do not waste your time by being unmindful, this will shield you from good and lead you to evil. Be critical, with insight, and be just and well acquainted with people. Do not let your goodness draw you to forget their bad, and their bad hurt you to forget their goodness. Rather study them as would a researcher and an examiner. Encompass with knowledge all of their affairs, and then with an eye of insight, scrutinize it all. Present back the good that you find to your people and nation, and return with it victorious and supported. Other than that, throw it back on them and do not come back until you have dusted off your hands and emptied your mind of it all. You will find there a group of people dishonoring your Prophet (saw), faulting your Quran and disgracing your people. Do not sit with such people, until they turn to a different theme, even if it is necessary for you to enter into a dialogue with them. Argue with them in the best manner. Explain to them the good that you know and avoid controversies that lead to hatred and sedition (fitnah). Lo! You (O Mohammed) guide not whom you love, but Allah guides whom he will. And He is best aware of those who walk aright (al-Qasas 28: 56). Dearest brother, be aware that calling the people through practical example is far better than calling them through speech. It is far more fruitful and beneficial to use your commendable character, the perfection of yourself and your straight manner to defend and call them to your religion and nation. Whenever an opportunity arises for you to deliver a speech or a lecture at one of their meeting places or societies, prepare yourself for it. Choose that which will not stir disorder and that which will not offend integrity. Do not be apprehended by their stance, because Allah's aid is with those who are sincere. Be positive and do not insult other people's beliefs instead, elucidate to them their innate goodness and reveal to them our beliefs. By doing so, you will have adequately promoted awareness and incentive. Finally, and there is still so much for me to say and I would have loved to continue this advice with you, yet my concern is that if I prolong this discourse any more, you may forget most of what I have said; for over speaking does distract one from what is being said. For both of you then, may Allah raise you to be the best of the successors and may His safety accompany you. May He protect both of you and return you in goodness, as is wishes by those who are sincere. I entrust to Allah your religion, your obligations and the outcome of your actions. May the peace and blessings of Allah be upon you. Ameen

Hassan Al Banna's Attitude towards Palestinian struggle

 

 

Hassan Al Banna's Attitude towards Palestinian struggle Mohsen Saleh

Muslims you need strength and need unity which is the first step towards attaining strength". It is a message that points out Al Banna"s understanding of comprising both projects of unity and liberation.

Fatah Movement has been leading, for almost  forty years, the Palestinian national action arena; about twenty years ago, Hamas movement started to share with it the influence in this arena. Taking into consideration that the two movements were founded by the Muslim Brotherhood womb (although we realize that Fatah adopted from an early stage a secular trend), we may perceive how far was the influence and ideology of Sheikh Hassan Al-Banna on the action for the Palestinian cause. Al Banna and his school have achieved three distinguished successes, which are rarely realized by any movement or person: First: Al Banna managed to offer an Islamic discourse which is, in addition to being comprehensive, easy to understand; this made this Islamic discourse get divorced from the monopoly of the elite and cultured communities ( that branded Al-Afghani, Abdou and Rasheed Reda 's discourses...) to reach all classes in the society. Second : Al Banna and his movement managed to cross the regional borders, while other past or contemporary Islamic movements were confined to the borders of the country, like Wahhabism in Saudi Arabia, Al-Mahdiya in Sudan, the Sanusiya in the Arab Maghreb, Al-Nourisiyah in Turkey, the Islamic Group in the Indian sub-continent. Al Banna managed to build a movement whose members are distributed in most Islamic countries and Muslims communities in the west and lead the Islamic action in a number of countries. Third: Al Banna succeeded in establishing a viable movement which is renewable and can outlive generations; this movement is still (more that 75 years after his martyrdom ) enjoying much strength, vitality and spread, in spite of the many difficulties that it faced and is still facing. We mark these days the centennial anniversary of Hassan Al Banna ( he was born in October 1906 ); despite the huge debates within the cultural and political arenas around sheikh Al Banna and his school, this article tries to focus on the intellectual view of Sheikh Al Banna towards Palestine. One nation ..one concern When Al Banna established the Muslim Brotherhood group, in March 1928, the Egyptian official and even popular interest in the Palestinian cause was little; to give an example of the Egyptian negative official attitude, the Egyptian Prime Minister, Mohamed Mahmoud, answered, when asked about his policy around the Palestinian cause in a news report published in Al-Ahram newspaper on 20th June 1938, that he is Egypt's Prime Minister, not Palestine's Prime Minister. This was said while the great revolution was at its peak in Palestine and while the Egyptian consul in Jerusalem was still- until 1938- inviting the Zionist leaders to parties marking the anniversary of the king's birth and the anniversary of his ascension to the throne!!. Sheikh Al Banna considered the Islamic nation, one homeland; he said " For every region in which there is a Muslim saying: 'There is no god but Allah, and Muhammad is the Messenger of Allah.', is our homeland, inviolable and sacred, demanding love, sincerity, and sincere effort for the sake of its welfare. " Sheikh Al Banna saw patriotism, Arabism and Islam as integrated- not incompatible -circles and that the one can work with faithfulness for the interest of his homeland, and work at the same time for his Arab and Islamic world. Al Banna said ( according to his collected messages ), ; the Muslim Brothers are most faithful people to their homelands and the most dedicated people to serving these homelands and respecting all those working for it sincerely; you have known to what extent their patriotism is; and what is they honour they want for their nation, but the difference between the Muslim Brothers and others calling for sheer patriotism is that: the Muslim Brothers" patriotism is based on Islamic doctrine; they work for a homeland like Egypt, fight for its sake, sacrifice their lives in this jihad; because Egypt an Islamic land, and the leaders of the Muslim nations; also, they do not stop this feeling at such limits, but they include with it every Islamic land and every Islamic homeland, while every nationalist just stops at the limits of his nation, not feeling the necessity of working for the homeland except through imitating, boasting or gaining benefits, not through a revealed order from Allah to his slaves; the patriotism of Muslim Brotherhood includes their belief that leaving any span of land on which Muslim is living is a crime which is not forgiven, till they restore it or die while trying to restore it; Allah won"t foregive them except through this " Palestine...position and responsibility Therefore Al Banna"s interest in the Palestinian cause was in the natural context for his Islamic understanding and in the essence of his working program; it even became a criterion for testing the credibility and seriousness of his thought and his call.Therefore Al Banna confirms that " Palestine is the homeland of every Muslim as it is from among the land of Islam and as it is the cradle of prophets and where there is Al Aqsa Mosque around which Allah throw His blessing". Al Banna sees that " the Palestinian cause is the cause of every Muslim". He links closes the Muslim Brotherhood's action for Islam and for Palestine, something that elevates not only the religious position of Palestine or the emotional and historical ties with it, but it considers procrastinating about protecting and defending it as procrastinating about supporting Islam itself; he says in the Muslim Brotherhood's newspaper " al-Ikhwan Al-Muslimount" on 6/6/1936: " the Palestinian people are our brethren; those stopping short of helping Palestine, are actually stopping short of defending Allah and His messenger, and didn't defend Islam; those who helped it and exerted efforts and money for it, defended Allah and His messenger and defended Islam". This tight connection is repeated in other places when the Muslim Brothers state in an article published by "Al-Nazeer" magazine on 25/3/1937 that saying:" I am not related to Palestine in such circumstances " means I am not related to Islam. Palestine is not the case of a specific geographical entity; it is rather the case of the Islam that you embrace; Palestine is an injured part of the Islamic body; any part that doesn't feel the pain and suffering of Palestine doesn't belong to that body or structure". Improvement project, liberation project Al Banna sees that jihad for liberating Palestine and supporting its people is a must; he said in a message that he sent to the British ambassador to Cairo- published in Al-Nazeer on 26/12/1938 that " The Muslim Brothers will sacrifice their lives and their money for the sake of keeping every span of Palestine with its Arab and Islamic identity until doomsday". He said also in a message that he sent in may 1939 to the Egyptian Prime Minister, Mohamed Mahmoud:" the British and the Jews will understand only one language, the language of revolution, force and blood". Al Banna"s thought expressed an early and advanced state of maturity in the dialectics of the relation between the project of the Islamic revival and the liberation of Palestine, as he saw that solving the Palestinian cause will be with through the paralleled lines of unity and jihad. The two projects can, according to him, move side by side so that every one support and complete the other; also, one project shouldn't be hindered in order to wait for achieving the other. This is because liberating Palestine requires working for the revival of the Nation to complete the elements of its strength and unity, to be consequently qualified for addressing the challenge of liberation and defeating the Zionist project. Also, jihad in Palestine and resisting the enemy is consisted itself an important element in the process of reviving the Nation, and preaching the meanings of jihad and exposing the enemies of the Nation and unifying it to face the big challenges. This is the ideological line proposed by Hamas. Therefore, we find the Muslim Brotherhood's literature dating back to 1936 that working for the Palestinian cause won't bring in only the Arab unity, but it will also achieve the Islamic unity. Al Banna saw-in an article that he published in "Al-Nazeer" on 27/7/1938 that the Palestinian cause and its revolution had a good great effect on the Muslim countries; when the great revolution was launched in Palestine in 1936, it restored jihad to reality again, and the Palestinians started "again mastering the craft of martyrdom". This feeling spread " from the souls of the little group of fighters neighboring Al-Haram Al-Shareef to Arab and Muslim youth" according to him; Al Banna addressed the Palestinians saying:" Oh Palestinians, If the result of your revolution is nothing but ending submission and surrender from the Islamic souls, and guiding the Muslim peoples to the decent martyrdom and rewards, then you are the winners". Al Banna links between the inability to liberate Palestine and the Muslims' weakness and backwardness away from their religion; in other words, the process of liberation is related to the reviving the Nation; he said in "Al-Nazeer" in July 1938 that " the Palestinian cause was not solved, not because the Muslims can't solve it, but because they don't want to solve it, and they don't want because they don't feel; this is because they are fake Muslims". While seeking to encourage holding contacts among Muslims and pressing towards the unity project, Al Banna contacted a number of Arab and Islamic leaders to have their support for holding a conference for supporting Palestine; Al Banna wrote in 4 October 1937 in "Al-Nazeer":" Muslims, don't waste any time without preparing for the liberation; be able thereafter to choose he battlefield in stead of being driven like herds ... Muslims you need strength and need unity which is the first step towards attaining strength". It is a message that points out Al Banna"s understanding of comprising both projects of unity and liberation. Attitude towards Jews Although many Islamic writings haven't differentiated ( till recent years ) clearly between enmity or fighting the Jews just for their being Jews and an enmity and fighting the Jews who are usurping Palestine, but sheikh Al Banna presented- from a very early stage- a crystal clear concept that separates the Jews as People of the Book, who are treated according to general judgements, and they have rights which are well-known in the Islamic jurisprudence, and between the Zionist oppressing Jews who must be fught because they occupied Muslim lands and the rights of Muslims, something Al Banna confirmed in front of the US British investigation committee in 5 March 1946 . Al Banna denounced the injustice that the Jews were exposed to in Europe, but he refused that they attain their justice through causing injustice on the Palestine people and Arabs; Al Banna said:" we are undoubtedly feel pity for the Jews ordeal, but this doesn't mean that their injustice is lifted through causing injustice over the Arabs and to elevate them through launching aggressions on others" . Attitude towards British occupation to Palestine Sheikh Al Banna rejected Balfour Declaration and saw that Britain broke its pledges of liberation and independence with the Arabs, and he expressed his anger over the British repressive policies, quelling freedoms, intimidating civilians and banishing leaders, and he declared his solidarity with Haj Amin Al-Husseini the leader of Palestine; he also warned the Muslim delegations to London conference (February/March 1939) from the British cunning and deception . Al Banna said in an article published in "Al-Nazeer" on 6 December 1938 that the real problem is basically between the Arabs who own this land in Palestine and the Britain that controlled the country, and put it under such conditions. This understanding reflects the same result that the Arabs in Palestine reached after the revolution of Al-Buraq (August 1929) that Britain is " the root of the disease and the cause of every epidemic " as their opposition and revolutions focused on the British. Thus, sheikh Al Banna adopted the proposals of the Palestinian national movement concerning demands of the Palestinian people from Britain and for solving the Palestinian cause. He demanded from Britain to completely stop the Jewish migration, release prisoner, return those in exile, compensate victims, and that Britain recognizes the full independence of Palestine as an Arab and Muslim country; this can be done through an agreement that guarantees the rights of the Arabs, and in which the Jews are dealt with as a minority. On the practical side Although this article isn't sufficient for speaking about Al Banna's practical efforts towards Palestine, things which filled several studies, it is beneficial to indicate that the Muslim Brothers were among the first prominent societies that made the Palestinian cause a public issue and moved the public opinion to react towards it, especially in Egypt since the 1930s. Their first attempt to spread their call outside Egypt started in Palestine in 1935. The Muslim brotherhood says usually that the most important reason for Al Banna's establishing the special secret apparatus (Al-Nizam Al-Khas) inside the Muslim Brotherhood in about 1940 was that its members would participate in the fight for liberating Palestine from the British Mandate, and foiling the Jewish scheme of establishing a national homeland on their land; the members of this apparatus were selected from among the best Muslim Brotherhood members and they were carrying out hard physical exercises in addition to a training on weapons. In October 1947, Al Banna declared sacrificing ten thousand Muslim Brothers as a first batch for fighting in Palestine battle whose signs of eruption were starting to appear; he told the Arab League. However, the Egyptian government tightened the grip on them, and denied them travel except in very limited methods. In spite of this, hundreds of them managed to participate in the battles, and they carried out heroic roles. Hassan Al Banna was not happy with the performance of the Arab armies, and their defeats and retreats; therefore, he decided to prepare a huge force to defend Jerusalem, which was exposed to a great danger, saying he will declare religious jihad (holy war) and a popular mobilization, after the Arab governments failed, and he was repeating this cliché " it is useless, those people don't want to fight"! However, the Muslim Brotherhood group was dissolved in December 1948 before ending the battles; what is worth noting that when Muslim Brothers fighting in Palestine got worried abut dissolving their group and what was happening in Egypt, Al Banna sent a letter to them asking them to continue their fight, confirming that their battle is in Palestine. Their fate was eventually detention and prisons even before their return to Egypt. The Egyptian Intelligence Service assassinated Hassan Al Banna himself on 12 February 1949, just before signing the truce agreement with the Zionist entity. To sum up, Al Banna deserves, on his centennial anniversary, a special mention and estimation; he paid the bill of his love to, sincere commitment to defend and liberate Palestine; the history will always remember him as one of the age's most prominent men who gave so to Palestine much and contributed to making it under the spotlight. Courtesy: IkhwanWeb - Cairo, Egypt

__._,_.___

இரு தாரகைகள்

இரு தாரகைகள்

http://www.meelparvai.net/index.php?option=com_content&view=article&id=484:2009-04-25-07-57-05&catid=93:2009-02-12-05-19-25&Itemid=287

Saturday, 25 April 2009 07:55

இமாம் ஹஸனுல் பன்னா மற்றும் மௌலானா மௌதூதி ஆகியோர் குறித்த வாசிப்பு

(கடந்த இதழின் தொடர்ச்சி...)

 எம்.எச்.எம். நாளிர்

"நாங்கள் இவ்விரு இமாம்களிடமிருந்தும் இஸ்லாத்தை ஒரு மார்க்கமாகவும், நாட்டை நிர்வாகிப்பதற்கான அரசியல் கொள்கையாகவும் பொருளாதார நடவடிக்கைகளை வழிப்படுத்தும் பொருளியல் திட்டமாகவும் வாழ்க்கைக்கேற்ற கலாசார வழிமுறையாகவும் கற்றுக் கொண்டோம். அந்த வகையில் நாங்கள் இவ்விரு இமாம்களிடமிருந்தும் இஸ்லாம் மனித வாழ்வின் எல்லா பகுதிகளுக்கும் வழிகாட்டுகின்ற கொள்கை என்பதை விளங்கிக் கொண்டோம்."

 - தூனீசிய சீர்திருத்தவாதி ராஷித் அல் கன்னூஷி

நான் ஒரு புதுமை வாதியல்ல. மேல்பூச்சு அலங்கார வேலைகளை மட்டும் செய்துவிட்டுப் போகலா மென்று  கருதுபவனுமல்ல. மாறாக உண்மையான மறுமலர்ச்சியை உண் டாக்கவே விரும்புகின்றேன். மனித வாழ்வு என்ற பழைய கட்டிடத்தை இடித்துத் தள்ளிவிட்டு அந்த இடத் தில் புதுமாளிகை கட்டவே நான் விரும்புகிறேன். தூய இஸ்லாமிய நெறியை அடித்தளமாகக் கொண்டு அதன் மேல், வாழ்வின் அனைத்துப் பாகங்களிலும் ஒரே விதமான கட்டு மானப் பணிகளைச் செய்வே நான் விரும்புகிறேன். (தர்ஜுமதுல் குர் ஆன் மார்ச் 1939) என்று மௌலானா கூறினார்.

இதே கருத்தில்தான் ஷெய்க் பன்னா அவர்களும் இருந்திருக் கிறார்கள் என்பதை கீழ்வரும் கூற்றுக்கள் எடுத்துக் காட்டுகின்றன. "பன்னாவின் செயற்பாடு இப்னு தைமிய்யா, முஹம்மத் இப்னு அப்துல் வஹ்ஹாப், முஹம்மத் அப்துஹு போன்றோரின் சீர்திருத் தங்களை ஒத்ததல்ல. அவை அகீதா வில் ஏற்பட்ட பித்அத்கள், பிழை யான நம்பிக்கைகள் என்பவற்றுடன் சுருங்கியவை. ஆனால், பன்னா தனது சீர்திருத்தத்தில் நபி (ஸல்)  அவர்களின் வழிமுறையைத் தான் முழுமையாகப் பின்பற்றினார்.

மார்க்கமும் உலகமும், தனி மனிதனும் சமூகம், அரசியலும் அரசாங்கமும் என அனைத்தையும் சீர்திருத்துவது பற்றித்தான் பேசி னார். இஸ்லாத்தை அதற்கே உரிய வடிவத்தில் விளக்கிய, சீர்திருத்தப் பணியில் சரியான பாதையில் வழி நடத்திய முதல் சீர்திருத்தவாதியாக அவரை அடையாளப்படுத்த முடி யும். (இமாம் அஷ்ஷஹீத் ஹஸனுல் பன்னா: பக். 19-20)

அவர் இஸ்லாத்தின்பால் முழு மையாக மீளுமாறும் இஸ்லாமிய ஷரீஆவை நடைமுறைப்படுத்து மாறும் மன்னர் பானூக்குக்கு வேண்டு கோள் விடுத்தார். அந்நிய சட்டங்க ளையும் கலாசாரத்தையும் உதறி விட்டு இஸ்லாத்தின் தனித்துவத் தைப் பேணுமாறு அழைப்பு விடுத் தார்.

ஷெய்க், தனது தஃவாவை இவ் வாறு விளக்கினார். "இது முன் னோர்-சான்றோர்களின் கொள்கை, தூய இஸ்லாமிய முறையில் அமைந்த தஸவ்வுப்-வழியிலான நடைமுறை, இஸ்லாமிய அரசியல் அமைப்பு, ஒரு பயிற்சிப் பாசறை, கலை கலாசார அமைப்பு, பொரு ளாதாரக் கூட்டமைப்பு, சமூக நலன் களை இலட்சியமாகக் கொண்ட ஒரு நிறுவனம். (குர்ஆனிய மனிதர்: பக். 06) எமது தஃவா எல்லா மனிதர் களுக்குமானது. சில குறிப்பிட்ட குழுக்களுக்கானதல்ல. இஸ்லாத்துக் காக உழைக்க விரும்பும் எவரும்- அவரது கல்வித் தகைமை எவ்வா றாக இருப்பினும் சரி இதில் இணைந்து பயிற்சி பெறலாம்." (இமாம் அஷ்ஷஹீத் ஹஸனுல் பன்னா: பக். 37)

இதே கருத்தை மௌலானா இப்படிக் கூறுகிறார். முஸ்லிமான எந்தத் தனிமனிதனுக்கும் இஸ்லாம் ஏவியிருக்கும் அனைத்துக் கட்டளை களையும் தன்னந்தனியாக நின்று முழுமையாக நிறைவேற்ற முடி யாது. அதற்காக ஒரு கூட்டு முயற்சி அவசியமாகும். இஸ்லாத்தில் மிகக் குறைந்த சில பகுதிகள் மட்டுமே தனிமனித வாழ்வோடு தொடர்பு டையனவாக உள்ளன. அவற்றை மாத்திரம் கடைப்பிடித்தால் முழு 'தீனை'யும் நிலைநாட்டியதாக அமையாது.

சமூக சூழலில் எங்கு பார்த்தா லும் நிராகரிக்கும் (குப்ர்) போக்கே ஆதிக்கம் செலுத்திக் கொண்டிருப் பதால் தனிமனித வாழ்வில்கூட தீனின் அந்த குறைந்தபட்ச பகுதி யையும் நிலைநிறுத்த முடியாதுள் ளது. சமூக சூழலின் தாக்குதலால் தனிப்பட்ட இஸ்லாமிய வாழ்வின் வரம்புகள்கூட நாளுக்கு நாள் சுருங் கிக் கொண்டே போகும்.

எனவே, இஸ்லாத்தை முழுமை யாக நிலைநாட்டுவதற்கு அதனு டைய சாட்சியத்தை உலகின் முன் சமர்ப்பிப்பதற்கு கூட்டாக முயற்சி செய்தே ஆகவேண்டும். தான் முஸ்லிமாக இருப்பதால் தன்மீது சுமத்தப்பட்ட கடமைகளை நன்கு ணர்ந்தவராக- அதனை நிறைவேற்ற வேண்டு மென்ற துடிப்பு மிக்கவராக இருக்கும் ஒவ்வொரு முஸ்லிமும் ஒருவருக்கொருவர் ஒன்றுபட்டு கைகொடுத்தே ஆகவேண்டும். (இந் தியாவில் இஸ்லாமிய இயக்கம்: பக். 45-46)

ஒருமைப்பாடு:

சமூகப் புனரமைப்புப் பணிக் காக ஷஹீத் ஹஸனுல் பன்னா அவர் களால் உருவாக்கப்பட்ட 'இஹ்வா னுல் முஸ்லிமீன்' என்ற இயக்கமும் மௌலானா அபுல் அஃலா மௌ தூதி அவர்களால் உருவாக்கப்பட்ட 'ஜமாஅத்தே இஸ்லாமி' என்ற இயக்கமும் ஏறத்தாழ சமகாலத்தில் ஒரே நோக்கத்தோடு உருவாக்கப் பட்ட இயக்கங்களாகக் கொள்ள லாம். இதனால்தான், "நீங்கள் இந்திய உபகண்டத்தில் இஹ்வா னுல் முஸ்லிமீன். நாங்கள் அறேபிய தீபகற்பத்தில் ஜமாஅத்தே இஸ் லாமி" என கலாநிதி யூஸுப் அல் கர்ளாவி தனக்கே உரிய பாணியில் ஒப்பிட்டுக் காட்டினார்.

இதனை ஷஹீத் ஸெய்யித் குத்ப் அவர்கள் விளக்கும் பான்மையை அவதானியுங்கள். 1966 ஆம் ஆண்டு அவரை இராணுவ நீதிமன்றத்தின் முன் நிறுத்தியபோது,

நீதிபதி: நீர் 'மஆலிம் பித்தரீக்' (மைல் கற்கள்) எனும் நூலை எழுதியதன் மூலம் இந்நாட்டு மக்களை அரசுக்கெதிராகப் புரட்சி செய்யத் தூண்டியுள்ளீர். இந்நூலில் நீர் தெரிவித்த கருத் துக்கள் மௌதூதியின் எழுத்துக் களிலிருந்து பிரதி செய்யப்பட வில்லையா?

குத்ப்: நான் மௌலானாவின் நூல் களிலிருந்து நிறைய பயனடைந் துள்ளேன்.

நீதிபதி: உம்முடைய அழைப்புக்கும் மௌதூதியின் அழைப்புக்கு மிடையில் எத்தகைய வேறுபாடு உண்டு?

குத்ப்: எந்த வேறுபாடுமில்லை.

(மஆலிம் பித்தரீக்-உருதுமொழி பெயர்ப்பின் முன்னுரை)

"இவ்விரு இயக்கங்களும் பெயர ளவில் வேறுபட்டாலும் இஸ் லாத்தை அதன் மூல உருவில் நவீன காலத்தில் மனித வாழ்வின் சகல துறைகளிலும் செயல்படுத்தி மனித சமுதாயத்தின் விமோசனத்திற்கு வழிகாட்டி அல்லாஹ்வின் அன் பைப் பெற வேண்டுமென்ற உன்ன தமான இலட்சியத்தில் கடந்த பல தசாப்தங்களாக செயலாற்றி வரு கின்றன" என்று மௌலவி ஏ.எல். எம். இப்றாஹீம் அவர்கள் (அல்குர் ஆனிய மனிதர்:  பக். 04) குறிப்பிடு கின்றார்கள்.

இக்கருத்தை ராஷித் அல் கன் னூஷி என்ற தூனீசிய சீர்திருத்தவாதி பின்வருமாறு விளக்குகிறார்: "நாங் கள் இவ்விரு இமாம்களிடமிருந்தும் இஸ்லாத்தை ஒரு மார்க்கமாகவும், நாட்டை நிர்வாகிப்பதற்கான அரசி யல் கொள்கையாகவும் பொருளா தார நடவடிக்கைகளை வழிப்படுத் தும் பொருளியல் திட்டமாகவும் வாழ்க்கைக்கேற்ற கலாசார வழி முறையாகவும் கற்றுக் கொண் டோம். அந்த வகையில் நாங்கள் இவ்விரு இமாம்களிடமிருந்தும் இஸ்லாம் மனித வாழ்வின் எல்லா பகுதிகளுக்கும் வழிகாட்டுகின்ற கொள்கை என்பதை விளங்கிக் கொண்டோம்." (அல்ஹஸனாத் டிசம்பர் 2008)

கலாநிதி ஸஃதுல் கதாதினி, "இஸ்லாமிய அழைப்புப் பணியை மேற்கொள்வதிலும் இஸ்லாத்தின் நடுநிலையான சிந்தனையை சமூ கத்தின் சிந்தனையாக மாற்றுவ திலும் சீர்திருத்தப் பணியை மேற் கொள்வதிலும் இருவரும் தமது முழு ஆயுளையும் அர்ப்பணித்தார் கள்" என்று இருவரதும் பணியை சுருக்கமாக சொல்லிக் காட்டுகிறார்.

வேறுபாடு-காரணம்

இரண்டு தாரகைகளும் வெவ் வேறு திசைகளில் உதித்தமையால் கொள்கையில் ஒன்றுபட்டாலும் செயற்படுத்துவதில் வேறுபட்டார் கள். காலம், சூழல் நோக்கி தஃவா செய்வது நபி (ஸல்) அவர்களின் வழிமுறையல்லவா?

ஷெய்க் அவர்கள் அறபு மொழி யைத் தாய்மொழியாகக் கொண்ட வர்கள். அறபு மொழி பேசக் கூடிய மக்களிடையே தமது கருத்துக்களை முன்வைத்தார்கள். தாம் வாழ்ந்த பிரதேசத்தை மையப்படுத்தி தமது வழிமுறைகளை வகுத்துத் தந்தார் கள். கற்றதும் அறபுமொழியில், கற்பித்ததும் அறபு மொழியில் தான். ஆதலால் அவரது நடைமுறைகள் அந்தப் பின்னணியில் அமைந்தது. அவர் பாடசாலை ஆசிரியராக அமர்ந்து சமூகத்தை மதிப்பிட்டார். பத்திரிகை ஆசிரியராகவும் நின்று வழிப்படுத்தினார்.

ஆனால், மௌலானா அவர்கள் உருது மொழியைத் தாய்மொழியா கக் கொண்டவர்கள். உருது மொழி யைப் பேசக் கூடிய மக்கள் மத்தியில் தமது கருத்துக்களை முன்வைத் தார்கள்.

எகிப்தில் எல்லோரும் அறபி யைத் தாய்மொழியாகக் கொண்டது போல இந்தியாவில் எல்லா முஸ்லிம் களும் உருதுவை தாய்மொழியாகக் கொள்வில்லை. இஸ்லாத்தின் மூலங் கள் அறபு மொழியிலிருந்தன. எனி னும் வெவ்வேறு மொழிகளில் இஸ்லாத்தை முன்வைக்க வேண்டிய தேவை அவருக்கிருந்தது. எனவே, அவர் உருது, அறபு, ஆங்கிலம் முத லான பல மொழிகளில் தேர்ச்சி பெற்றார். பத்திரிகை ஆசிரியராக அமர்ந்து தனது பணியை ஆரம்பித் தார்.

ஷெய்க் ஹஸனுல் பன்னா அவர் கள் 1906-1949 வரையிலான காலகட் டத்தில் 43 வருடங்களே உயிர்வாழ்ந் தார்கள். மௌலானா மௌதூதி அவர்களோ 1903-1979 வரையிலான 76 வருடங்கள் உயிர்வாழ்ந்தார்கள். ஆதலால் ஷெய்க் அவர்கள் தமது குறுகிய காலத்தில் சமூகப் புனர மைப்பைச் செய்ய வேண்டியிருந் தது. 22 ஆவது வயதிலேயே இஹ்வா னுல் முஸ்லிமீன் இயக்கத்தை ஆரம்பித்தார். மௌலானா அவர்கள் ஜமாஅத்தே இஸ்லாமியை தமது 38 ஆவது வயதில் ஸ்தாபித்தார்கள்.

எகிப்து; இனத்தில் அரேபியரும், சமயத்தில் முஸ்லிம்களும் வாழ்ந்த பிரதேசமாக இருந்தமையால் அவர் களின் கலாசா ரத்தில் ஒருமைப்பாடு காணப்பட்டது. ஆதலால், அவர்களின் பிரச்சினைகளை இனங்காண்பது இலகுவாக இருந்திருக்கும். ஆனால், இந்தியா பல இனங்களையும் பல மொழிகளையும் பல சமயங்களை யும் உள்ளடக்கிய ஒரு நாடாக இருந் தமையால் அவர்களது கலாசாரத்தில் பன் முகத்தன்மை காணப்படும். இத னால் பிரச்சினைகளை இனங்காண் பதற்கு காலதாமதம் ஏற்படும்.

எனவேதான், மௌலானா 38 வயது வரை காத்திருக்க வேண்டிய தேவை ஏற்பட்டிருக்கும். அல்லாஹ், ஷெய்க் அவர்களை விரைவில் எடுத்துக் கொள்ள இருந்ததால் அவரி டம் விரைவாக வேலை செய்வித் தான் எனவும் மௌலானாவுக்கு நீண்ட ஆயுளை வைத்திருந்ததால் அவரது பணியைத் தாமதமாக ஆரம் பிக்க வைத்தான் எனவும் கொள்வ தில் தவறு இருக்க முடியாது.

ஷெய்க் அவர்களின் ஆக்கங்கள்; உயிர்வாழும் போது அறபு மொழி யில் மட்டுமே வெளியாகின. அவர் கள் அதிக நூல்களை எழுதவில்லை. இது பற்றிக் கேட்கப்பட்டபோது, நூல் எழுதுபவர்களை உருவாக்குகி றேன் என்றார்கள். அவர் கூறியது போன்றே அவர் உருவாக்கிய இஹ் வான்கள் காத்திரமான ஆக்கங்களை வெளியிட்டார்கள். இன்னும் எழு திக் கொண்டிருக்கிறார்கள். அவை ஏனைய மொழிகளிலும் பெயர்க்கப் பட்டு வெளியாகின்றன.

ஆனால், மௌலானா உயிர் வாழும் போதே அவரது ஆக்கங்கள் வெளியாகின. சில, சமகாலத்தி லேயே தேசிய, பிரதேச மொழிக ளில் பெயர்க்கப்பட்டு வெளியி டப்பட்டன. இதற்கு இந்திய முஸ் லிம்கள் பல்வேறு மொழிகளைப் பேசியமையும் எகிப்திய முஸ்லிம் கள் அறபு மொழியை மட்டும் பேசியமையும் காரணமாக இருக்க முடியும். எனவேதான் மௌலானா வின் சிந்தனைகள் மொழி பெயர்ப்பு நூல்கள் வாயிலாக அதிகமாகப் பரவின. இருவரதும் இயக்க உறுப் பினர்கள் அவர்களின் சிந்தனை களையும், செயற்பாடுகளையும் உயிரூட்டி வருகிறார்கள்.

எல்லாத் தாரகைகளும் விண் ணில் தான் மின்னுகின்றன. மண் ணில் வாழும் மக்களுக்குத் திசை காட்டுகின்றன. அவ்வாறு அமா வாசையில் ஒளியூட்டிய இரு தாரகை களாக அஷ்ஷஹீத் ஷெய்க் ஹஸ னுல் பன்னா அவர்களையும், மௌலானா அபுல் அஃலா மௌதூதி அவர்களையும் காண்கிறோம். மஹ்தி (அலை) ஈஸா (அலை) என்ற பௌர் ணமி வரும்வரை அவை எமக்கு வழி காட்டுகின்றன என்பதை மறைக்க முடியாது.

துணை நின்றவை:

* அல்குர்ஆனிய மனிதர் ஹஸனுல் பன்னா, (மௌலவி ஏ.எல். எம். இப்றாஹீம்)

* இந்தியாவில் இஸ்லாமிய இயக்கம், (ஷெய்க் முஹம்மத் காரக்குன்று)

* இமாம் ஷஹீத் ஹஸனுல் பன்னா, சில வாழ்க்கைக் குறிப்பு கள் (தாருத் தர்ஜுமா வத்தஃலீப்)

* அல்ஹஸனாத் (டிசம்பர் 2008)